“Wel blijven bewegen hoor!”

Dit advies is inmiddels gemeengoed geworden en daar wordt rijkelijk mee gestrooid aan hen die, bij voorbeeld, door hun rug zijn gegaan. Dat laatste komt nou eenmaal vaak voor.

Degene die dit advies geeft, heeft ogenschijnlijk geen besef van de belemmeringen die spelen – totdat je het zelf meemaakt, dan kantelt je wereldbeeld. De bedoeling is natuurlijk goed, maar wat houdt dat in, blijven bewegen? Wat stel je je daar bij voor, door zowel degene die het advies geeft, als degene die het advies krijgt? Het is zonder enige duiding, waar dat op zijn zachtst gezegd niet zou misstaan.

Het roept misschien een beeld op van de pijn verbijten, negeren of dat het überhaupt mogelijk is om te bewegen. Je niet zo aanstellen? Flink zijn? Degene met pijn weet wel beter. Die denkt in termen van: niet op of neer kunnen, ik kan alleen maar liggen, geen houding weten te vinden.

Waar komt dit goed bedoelde maar toch wel ‘los geslagen’ idee of advies vandaan?

Vanuit de vroegere ligkuren, bekend van de hernia in de lage rug. Er is een tijd geweest dat iemand met een hernia weken lang moest liggen om te herstellen. Die aanpak is door voortschrijdend inzicht rigoureus gewijzigd van liggen naar (zo gauw mogelijk) bewegen.

Hier kan alvast opgemerkt worden dat daar geen wandelen, fietsen of tuinieren bij is. Maar waar kun je wel aan denken als je veel pijn hebt en een meer of minder deskundige (de tuinman, de huisarts, wie dan ook) tegen je zegt: “Wel blijven bewegen.”?

Rust. Begin daar mee.

Pijn is er om twee heel goede redenen.

Van pijn wil je af. Het dwingt je om je (beweeg)gedrag aan te passen in een poging om de pijn te verminderen. Vergelijk het met honger. Dat is ook een bepaald ongemakkelijk gevoel. Daar wil je wat aan doen en wel zo snel mogelijk. In dat geval, eten.

Het aanpassen van je gedrag heeft ook tot doel om (verdere) schade te voorkomen. Dit wordt evolutionair verklaard (zo is alles te verklaren). Het voorkomen of beperken van schade vergroot je levenskansen. Nu niet, toen wel, in een wilde, gevaarlijke omgeving waar zowel kunnen vluchten als kunnen jagen van levensbelang was.

Rust voorziet daar in. Het is nuttig.

Maak eens in gedachten de vergelijking met het verstuiken of verzwikken van een enkel. Dit voorbeeld komt ook betrekkelijk veel voor en is voor velen herkenbaar. Laten we stellen dat het om stevig blesseren gaat. De enkel wordt dik. Belasten dan wel bewegen is meteen zeer vervelend en zelfs nauwelijks mogelijk. De manier waarop je loopt pas je direct en onbewust aan. Strompelen is het woord. Liefst loop je even helemaal niet meer. Zitten of liggen met het been wat omhoog vanwege het vocht en de voet in een stand die het enkelgewricht zo los mogelijk houdt.

Het werkt voor de rug niet veel anders. Geen of zo min mogelijk belasting, los houden, een zo  pijnvrij mogelijke houding aannemen.

Dit is een volkomen normale, natuurlijke reactie. Er is eenvoudigweg een zekere mate van rust nodig. En veel mensen met pijn bewegen vanzelf of (onder)zoeken of en hoe ze kunnen bewegen. Je moet vroeger of later een keer naar de wc. Het kan een hele opgave zijn, maar je beweegt.

Met de pijnlijke enkel probeer je nu en dan wat te bewegen, rondjes te draaien met de voet. Kan het al? Hoe is  het met de pijn? Als je met rugpijn op bed ligt, zullen velen proberen van houding te veranderen. 

Willen
bewegen
is een goede drijfveer
voor het herstel

Een mooi voorbeeld is een kind dat zo gauw mogelijk weer wil spelen. Het kan twee kanten op overdreven worden: te veel bewegen / belasten, of juist helemaal niet bewegen. Het kan in beide gevallen herstel in de weg staan.

Zowel rust als een beetje bewegen bevorderen je herstel. (Heel) kleine bewegingen, vaak en kort uitgevoerd, dat lijkt over het algemeen het beste wat je je beschadigde weefsel kunt aanbieden of laten ondergaan.

Overigens wordt rust in het algemeen (ineens) wel geadviseerd aan mensen met lichamelijke klachten, die niet medisch verklaard kunnen worden en dan een meer psychisch karakter worden toegedicht. Er is in dit geval aannemelijk geen lichamelijke schade of gevaar op verslechtering van bestaande schade aan een weefsel (pees, band, spier enz.). Misschien speelt er stress, maar er is in ieder geval veel minder vervorming.

Rust betekent dan minder hectiek, samengevat.

Een pas op de plaats maken. Voor onze weefsels maakt het niet veel uit wat de reden is. De processen daarbinnen blijven hetzelfde. Er zijn voorbeelden genoeg van mensen die opknappen van de ‘vage’ klachten door rust. Er zijn zelfs voorbeelden van mensen die al lang met pijn ergens in het lijf rondlopen, zonder succes allerlei therapieën doorlopen en helemaal opknappen na een griep. Geveld en gedwongen door ziek-zijn rust te nemen. Precies wat er nodig was.

Een goed advies mag met meer kennis, achtergrond en aandacht gegeven worden. Blijf er niet mee zitten. Wij kunnen u helpen. Bel ons via 0118 234 200 of mail ons even op info@atherapeuten.nl